VIETNAM 2010

De stroomstoring dus niet pinnen.....

Vanmorgen na het ontbijt worden we opgehaald met de bus om naar Hoi An te reizen. Dan gaat de telefoon aan de receptie en het is Mister LING. De man waar we het ticket hebben laten herbevestigen. Als de bus er om 8.20 uur niet is moeten we ff een taxi nemen naar het busstation en krijgen daar de bus.
Taxigenomen en die reed alleen maar de hoek om en we waren er.
Nadat we ons plekje hadden ingenomen was het alleen nog wachtten op het inladen van 2 scooters ,een fiets en een lading kisten
Er waren 3 passagiers teveel in de bus , die kregen gewoon een plastic terrasstoel en gingen in het looppad zitten.
Na een pauze van 30 minuten kwamen we uiteindelijk om 13.00 uur aan in Hoi An.


Hoi An.

Dit sfeervolle stadje was in de 17e en 18e eeuw een belangrijke handelshaven en uit die tijd is er veel bewaard gebleven. Je kunt er heerlijk rondslenteren langs de Japanse Brug, de Chinese clanhuizen en door de havenbuurt

hoi an hoi an
Hoi An


We hadden het hoteletje geboekt bij mister Ling, maar het ontvangstbewijs gaf alleen een naam maar geen adres. De man van de busonderneming heeft nog voor ons gebeld maar kon het Hotel niet vinden. Of Mister Ling heeft ons besodemieterd of er was iets fout gegaan. We geven hem het voordeel van de twijfel maar zullen er nooit meer achterkomen.

Dus maar even wat anders regelen via de man van de Bus en binnen 10 minuten hadden we een leuke hotelkamer voor 12 Dollar per nacht ( wel zonder ontbijt) ontbijt op terrasje kost een halve dollar.

HOTEL HAI AN
Hotel Sea Star

Hebben meteen weer het busticket laten bevestigen voor de slaapbus die we 5 februari nemen.
De bus vertrekt dan voor de deur van ons hotel.
Na een douche het stadje in en we komen meteen op een groot feest op de markt waar iedereen zit te eten en vooral bezopen is en Travestieten voor de show en zang zorgen.

1 1
En maar eten
Mister ( Madam) Vietlola

Iedereen wil ons bier in de handen drukken ( bij 30 graden ) maar dat laten we dus maar achterwege. Welk feest het is weten we niet maar het ging er pittig aan toe.
Iedereen wil ons bij het feest betrekken maar we bedankten vriendelijk.
Gaande weg komen we er achter dat Vietnam nog goedkoper is dan Thailand. We lachen ons soms rot van de prijzen. T-shirtje 1,5 euro, voor 4 tot 6 euro zit je in een goed restaurant te eten incl drank met zijn tweeën.
Hoi An is heel leuk, leuke steegjes, huisjes, winkeltjes en heel veel terrasjes.
We zijn vanavond heerlijk gaan eten in een van de prachtige restaurantjes in het haventje.

3 3
Hong Phuc Hoi An

Het ene leuke zaakje naast het andere en aan de waterkant zitten ook bijna alle tafeltjes vol.
Super eten , wij zijn een beetje verslaafd geraakt aan de pumpkinsoup die hier in allerlei combinaties geserveerd wordt: met garnalen, krab. etc etc .voor de liefhebbers ook met vleessoorten.
Hierna weer een flinke wandeling via honderden kraampjes waar je alleen maar hoort: Madam buy something from me please of T-shirt only one dollar.
Er lopen hier echt leuke vietnamese oudjes rond.

1 1
3

Als je ergens prachtige ( nep) mode wilt kopen is het hier wel. De ene designjas of prachtschoenen en laarzen naast de ander. Je kunt alles op maat laten maken. Dus moet ik Ria er telkens aan herinneren dat haar koffer vol zit.


04-02-2010


We hebben een scooter gehuurd 4 dollar per dag en hebben de stap maar gewaagd ons in het verkeer te begeven. Eerst ff een stop gemaakt bij een terrasje en een lekker ontbijt genomen met helaas weer die smerige koffie ( als je hem aanlengt met 2 liter water is hij redelijk te drinken).
De heer des huizes was druk bezig zijn aquaria gevuld met grote kreeften te verschonen en na te vullen met vers zeewater dat ff verder met jerrycans gehaald wordt.
Pracht beesten met roze koppen.
We rijden langs een enorme boulevard in aanbouw met een nieuwe rustige weg. Dus geen grote verkeersdrukte. Hier kan ik beginnen met ook voorzichtig constant te claxonneren zoals iedereen hier doet. Nou het geeft een machtig gevoel kan ik zeggen.
Aan de kust word flink gebouwd , de Resorts schieten uit de grond , de een nog groter dan de ander. Dus over 5 jaar ziet het er hier ook anders uit.
Lekker wandeling over het strand gemaakt en alle meisjes van de strandtentjes roepen : free bed, free parasol , free chairs alleen maar om je die ene cola voor 30 cent te kunnen verkopen.
Vissers zijn druk bezig met het onderhoud van hun "bootjes" men vist hier in grote ronde gevlochten manden van ongeveer 3 meter breed die ze insmeren met een soort pasta die de boel waterdicht houdt.
Na ons colaatje en een zakje pindas die we van een invalide jongen gekocht hadden zijn we weer verder gaan toeren en onderweg kwam er spontaan een meisje met haar scooter naast ons rijden om gezellig een praatje te maken.
In het gezellige haventje nemen we een boottochtje van een uur , vooral om de hitte even te ontvluchtten en te genieten van een briesje.
Onderweg laat het oude schippertje meteen zijn hand van het gas als hij ziet dat ik mijn camera vastpak. Er is het nodige te zien onderweg, zoals vissers die hun netten sierlijk in de lucht gooien en daarna een kilootje vis aan boord hijsen. Ze reageren heel leuk en enthousiast.

Er zit een ijsvogel op een paaltje, oude vrouwtjes op hun schamele bootjes, en hele grote netten die boven water gespannen staan om grote hoeveelheden vis in een keer naar boven te halen.

3
3

In een pracht lagune groeien de mooiste vruchten en komt er een mannetje in een rond bootje op ons af varen die graag voor een paar cent op de foto wil. Een van de laatste oorlogsveteranen dachten we. Hij was erg getekend in zijn gezicht en miste een oor. Midden op het water is nog een Pekingeendenfarm met honderden eenden, we kennen ze uit Bangkok lekker bruin gebakken aan het spit maar hier hebben ze nog hun witte jassen aan en kwaken vrolijk in het rond.
Op de terugweg nog leuke foto’s van de dagelijkse markt gemaakt maar dan vanaf de waterkant.
Het wordt tijd voor een hapje en we hebben gegeten bij een megagrote kraam waar diverse mensen hun restaurantje hebben. Heerlijk.

1


Hierna weer langs de kraampje waar Ria een paar shirtjes van Marco polo voor een dollar per stuk kocht ( origineel natuurlijk ha ha).
Verder hebben we nog diverse oude huizen uit de Chinese en Japanse tijd stamden bezocht.

Wij kregen voor de vakantie van Boelie Zegers een verzoek via de mail toegestuurd met de volgende tekst.
kunnen jullie niet eens kijken naar Hong (een Vietnamese vrouw).
We hebben na onze vakantie aldaar geen contact meer met Hong gehad. We hebben wel onze foto's en een kerstkaart aan haar gezonden maar niets meer vernomen. Wat op zich niet vreemd is gelet op haar omstandigheden. We hebben Vietnam in 1998 bezocht. Wij zijn razend benieuwd hoe het haar verder vergaan is en of ze inderdaad haar vader heeft gevonden en misschien wel naar de VS is vertrokken. Ze wilde niet met haar man naar de VS met hem was ze alleen getrouwd uit lijfsbehoud. ze woonde destijds in een doodlopende steeg onmiddellijk naast de Japanse brug.

We hebben haar niet kunnen vinden.
We hebben de prints van Boelies foto’s laten zien , maar niemand herkende haar.
Toen we over een mogelijke Amerikaanse vader spraken keek men ons toch wel vreemd aan.
Niemand wist van haar bestaan , we hebben alle steegjes in de buurt nauwkeurig bekeken maar niets. Er zal in de 10 jaar ook wel veel veranderd zijn.
Als je al ziet hoeveel er gebouwd wordt dan is het niet zo vreemd haar te vinden.
Solliciteren bij Spoorloos kan ik dus ook vergeten.



Maar toen was het weer airco tijd en relaxtijd op de kamer.
S'avonds weer lekker slenteren en heerlijk gegeten. Wat een verademing, lekker windje en geen zon op je kop. Want overdag loopt de temperatuur alleen maar op.

05-02-2010
Vannacht slecht geslapen .
We hadden alle twee keelpijn en niesbuien. Niet gek natuurlijk als je constant airco in en uit gaat.
Net in slaap gevallen maakte Ria me weer wakker, ze hoorde een raar geluid.
Ik hoorde niets.
10 Minuten later hoorde ze een beest en even later zag ze een beest kruipen.
Het was een Gekko, die had ze in andere landen al met de bosjes gezien en om me daar nu wakker voor te maken !!
S'morgens weer door Ria gewekt. De stroom is uitgevallen. Geen airco, geen koffie op de kamer en geen licht.
Aan de plafond hangt nog een grote ventilator die waarschijnlijk gemaakt is van de propellers van een oude B29 bommenwerper die de Amerikanen hier achter hebben gelaten. En die deed het dus ook niet.
Na het ontbijt in de haven, wilden we wel ff naar de ATM om te pinnen maar die deden het natuurlijk ook niet.
Ook wordt het steeds moeilijker om een echt koud drankje te krijgen i.v.m. de stroomuitval.
We hadden niet genoeg cash om het hotel te betalen en we checken om 17.00 uur uit. Dus lopen we maar rond om te kijken of er wel ergens nog gepint kan worden. Misschien aan de overkant van de rivier? Dus de brug overgestoken en dat was wel een kleine martelgang met die heteluchtkanon op je kop. Maar ook daar geen mogelijkheid om geld uit die tovermuurtjes te krijgen.

3
De geldautomaten zijn wel leuk want ze vertonen kleine filmpjes en videoclips.
De stroomstoring zal de hele dag duren. Gelukkig kregen we een tip dat er een automaat wel werkte. We hebben meteen het dubbele bedrag dat we nodig hadden gepint , zodat we altijd genoeg bij ons hebben..

Ton heeft zich nog ff laten scheren door een klein Vietnamees poppetje. Ze kwam net boven de scheerstoel uit en om het voorhaar makkelijker te maken werd de stoel maar in de lig stand gezet. Nog ff een hoofdmassage als extra en weer 30 eurocent lichter.

Vervolg volgende